فراخوان

فراخوان
مسئله چیست؟ امروزه ما در داخل و خارج از کشور با خیل عظیم  منفردین سیاسی مواجه‏ایم که از جریان‏های  گوناگون و با تجربه‏های متفاوت و بعضاً مشترک چند نسل مبارزاتی آمده‏اند  و همچون ما به عنوان مارکسیست مسئله‏شان انقلاب اجتماعی، لغو تولید کالایی، رفع هر گونه نابرابری اجتماعی میان زن و مرد ... یا در یک کلام رهایی بشریت است. سازمان‎های سیاسی موجود امکان سازمان‎یابی افراد حول خواسته‎های فوق را فراهم نکرده و تا به امروز نشان داده‎اند  که با سیاست‎های فرقه گرایانه و فرم تشکیلاتی هرمی خود باعث انفعال بسیاری از فعالین جنبش سوسیالیستی  لغو  کار مزدی شده‎اند، به  قسمی که می‏توان گفت: ما  با یک جنبش کمونیستی  پراکنده و غیر متشکل   روبرو ‏ هستیم .
علاوه بر علل سیاسی و نظری به زعم ما دلیل دیگر عدم موفقیت احزاب و سازمان‏های گوناگون  سوسیالیستی  تا کنون شناخته شده، ساختار تشکیلاتی  در  روند تولید و بازتولید این احزاب و سازمان‎ها است که فرق چندانی با احزاب سیاسی بورژوایی نمی‌کند، چرا که این ساختارِ هرمی ودارای سلسله مراتب از بالا به پایین و غیر دمکراتیک با محدود کردن آزادی فردی، مقدس نمودن رهبری و دیوان‎سالاری به رابطه‎ی نامتقارن قدرت-سلطه در چارچوب تشکیلات مشروعیت می‎بخشد.

روی سخن این فراخوان با کسانی نیست که از مجرای رفرم و سازش با رژیم‏های سرمایه‏داری  خواسته‏اند و می‏خواهند به تغییرات اجتماعی تحقق ببخشند بلکه با مارکسیست‎هایی است  که با احزاب، سازمان‎ها، جبهه‎ها واتحادهای موجود از زوایای مختلف سیاسی، نظری و تشکیلاتی و فرهنگی توافق ندارند و خواهان فرم نوینِ سازمان‎یابی ضد اتوریتر مبارزات اجتماعی و طبقاتی بوده، استقلال جنبش‎های متفاوت اجتماعی همچون جنبش زنان، دفاع از حقوق کودکان، اقوام، دانشجویان، هم‎جنس گرایان و… را به رسمیت شناخته و حل معضلات بلاواسطه‌شان را بر خلاف سازمان‎های سنتی به بعد از "انقلاب" موکول نکرده و با سازمان‎یابی برای رفع آنان مخالفت نمی‎ورزند.

با توجه به اینکه  ثمره‎ی فعالیت‎های ما - مارکسیست‎های منفرد – در خارج از کشور از  گذشته تا به امروز بخشأ به نفع احزاب و سازمان‎های راست تمام شده و یا در بهترین حالت در راستای سازمان‎های چپی بوده است که آنها را قبول نداشته‎ایم، پیشنهاد می‎کنیم در پی یافتن آن نوع از سازمان‎یابی‌ای باشیم که به ما امکان گفتگو و نقدِ سازمان‎ها و احزاب موجود در جهت یافتن وحدت سیاسی و یا هم‎رأیی Consensus  را داده و توان مبارزه‎ جمعی برای سرنگونی جمهوری اسلامی ایران را  با چشم‎انداز انقلاب سوسیالیستی برای ما فراهم آورد.

مهم‎ترین نکات نقد ما به جریانات موجود که از دیدگاه و بر اساس متدی مارکسیستی صورت گرفته است و می‏گیرد عبارتند از: 1) دریافت لیبرالیستی-اکونومیستی-غیرجنسیتی از مسئله زنان و مقوله‌ی جنسیت و  منوط کردن حل مسائل بلاواسطه‏ی آنان به سرنوشت انقلاب سوسیالیستی 2) شکل سازمانی متکی بر سلسله مراتب و انعکاس مناسبات بورژوایی حاکم در آنان یا وجود مکانیسم بازتولید رابطه‎ی سلطه‎ی  در روند تولید و باز تولید آنان، 3) خواست سلطه‎ی رهبری این احزاب و سازمان‎ها از راه تأکید بر وحدت ایدئولوژیک 4) گرایش توتالیتر به رفع مرز فضاهای خصوصی و عمومی،  5) عدم شرکت فعال در مبارزات بین‎المللی ضد سرمایه‎داری ، 6) وجود فرهنگ مذهبی و پدر (یا مرد) سالارانه. 7) بیگانگی  با مسائل  جنبش کارگری و عدم دخالت در مسایل مبرم و موجود در  آن بویژه ناتوانی در رابطه با  سازمانیابی مستقل کارگران در محیط کار و در سطح جامعه.

این امر  که سازمان‎یابی ما مارکسیست‎ها چه شکل مشخصی باید داشته باشد و بررسی اشکال و چگونگی سازمانیابی وسیع منفردین در  خارج از کشور و ارائه راه حل و  کار بست خرد جمعی  و مشارکت همگانی  را به بحث می‎گذاریم و امیدواریم از طریق ایجاد یک فوروم و انتشار یک نشریه‎ی مارکسیستی الکترونیکی به عنوان تریبون تمام مارکسیست‎ها برای پاسخ گویی به این پرسش و پرسش‎های دیگر بر معضلات سیاسی، نظری و تشکیلاتی جنبش و به این اعتبار بر مشکلات سازمان‎یابی خود فائق بیاییم.
ما به تک تک شما پیشنهاد می‎کنیم:
- در برپایی این فوروم و سازمان‎دهی نشریه‎ی خود مشارکت کنید.
- از دیگر منفردینی که در هیچ یک از اتحادهای موجود شرکت ندارند و خواهان نقد رادیکال آنان در وجوه مختلف حیات‌شان هستند، دعوت کنید به این فوروم بپیوندند.
- دریافت خود از معضلات جنبش مارکسیستی ایران و راه حل آن را به ما و به دیگران  در جهت تولید هم‎رأیی   Consensus ارائه دهید.
-  در سازمان‎دهی بحث در مورد دریافت خود و دیگران از طریق اینترنت در اتاق‎های گفتگو Chat Rooms شرکت کنید.
-  پیشنهاد های تکمیلی و اصلاحی خود را برای ما به آدرس
hamrayy@gmx.net

بنویسید و بطور شفاهی از طریق تماس با تلفن  همراه در آلمان:
0049-015205911634
به ما اطلاع دهید.
        اگر چه هر روز نمی‎توان انقلاب نمود ولی تدارک انقلاب در هر لحظه میسراست!

          زنده باد انقلاب!
           زنده باد سوسیالیسم! 
اکبر یگانه، بابک رضوانی، تقی سلطانی، داریوش آرام، سیامک شمسایی، مهران زنگنه

بازگشت به صفحه اول

بازگشت به صفحه قبلی

اخبار بيشتر